اصلا معنی دقیق زنده بودن چیه ؟  چه فرقی بین زنده بودن و نبودن هست ؟

نمی دونم می دونی یا نه. این نفسی که دم و باز دم داره  - این نبضی رو که می زنه - او مغزی رو که فکر می کنه . 

 این ها یعنی چی ؟ یعنی هنوز زنده ایم و داریم تو این دنیا زندگی می کنیم ؟ 

تا حالا یک فرشته نجات عمر دیدید ؟

کسی که بیاد و نزاره تو بمیری ؟ کسی که بیاد به قول بعضی ها جونت رو نجات بده ؟

تا حالا شده تو گرمای تب بسوزی و هوش نباشی ؟ 

حس عجیبیه . تو 1 حالت خواب و بیداری  تو دمای 40 سانتی . به قول دکتر ها اگه 1 ساعت دیر تر می رسیدی می مردی یا 1 مشکل حاد پیدا می کردی . 

حالا خوب گوش کن تا با هم بریم تو اون فضا : 

روی زمین دراز کشیدی و نمی تونی از جات پاشی - حالا 1 کی میاد و زنگ در خونه رو می زنه نای ایستادن نداری . هر چی تلاش می کنی بی فایدست و نا چار بی خیالش می شی . 

تلفن پیشته اما نمی تونی حتی با نزدیک ترین کسات تماس بگیری و بگی  که ...... 

تازه وقتی هم زنگ می زنه نتونی حتی برش داری ؟ فقط دراز کشیده  و تو حالت خواب و بیداری و وقتی که دیگه دست از همه چی کوتاه میشه  . تصمیم می گیری که دیگه نباشی و از این دنیا بری ....

 دقیقا وقتی که داری تو خواب - تو تب به خدای خودت می گی خدا جون من دیگه خسته شدم 

یکی میاد و صدات میکنه - زیر بغلت رو می گیره بلندت می کنه می برتت. 

شاید چند بار از خدای خودت می خواستی  که ای خدا چی می شد یکم دیرتر می امد . فقط 1 ساعت  فقط 1 ساعت .....

تا چشمت و باز می کنی می بینی داران لباسات و در میارن می برنت 1 جای که از بالا اب سرد می ریزن روت  . چهار ستون بدنت می لرزه  - و وقتی میارنت بیرون فقط صدای  : یا زهرا   یا زهرا   اطرافیان از توی اون همه صدا رو تشخیص می دی  . 

چی شده بود . من و کجا می بردن . اونا کی بودن  ؟ 

من اونجا چی کار می کردم . هیچی حالیم نبود فقط 1 لحظه دیدم 4 تا پرستار  هر یکی یک طرف من رو گرفته و داره یک کار هایی می کنه . 

. 

.

 .

 .

وقتی یواش یواش چشمت و باز می کنی و از گوشه چشمت یک نگاه کوچیک میندازی به قطره های سرمی که داره میفتن تو لوله - اونجایی که از قسمت بالای پنجره چشمات میفته به ابر های اسمون که دارن حرکت می کنن . نا خدا گاه متوجه می شی که هنوز زنده ای .....

نبضت می زنه . نفس می کشی  ....  یا یک نگاه لبخندی رو روی لبان خیلی ها می بینی - صدای الحمد و الله  - بخیر گذشت  گوشت و پر می کنه . 

اما .......

مثل یک چشم بهم زدن بود  اون حس نبودن و رفتن تبدیل شده بود به بودن و زندگی کردن .

اخه چه زندگیی ؟ 

شاید وقتی حرکت قطره های سرم رو با چشمام دنبال می کردم . هر قطره ای 1000 بار  می خواستم که به جای این دارو ها که اون سرم می ریزن 

یکم مردونگی و انسانیت می ریختن 

یکم عشق و محبت می ریختن 

یکم صفا و صمیمیت یک دلی و یک رنگی می ریختن 

اخ خدا میشه بجای این دارو ها یکم وفا داری بریزن 

دیدم خواستم هام بی تاثیره نامید شدم گفتم ای خدا جون میشه بجای این قطره یک حباب کوچولو بره تو رگم و خیلی راحت  - همون طوری که چند ساعت پیش می خواستم بیام پیشت دوباره بیام ؟

خدا هیچی نگفت . 

هیچ کار نکرد . اون می خواست من باشم تا ماموریتم رو روی زمین انجام بدم 

وقتی خدا یک ارزویی تو دل ما میزاره - نیروی رسیدن به اون رو تو ما می بینه 

فهمیدم که باید اول ماموریتم رو زمین رو انجام بدم 

اون هم فقط یک چیزه  که بدش دیگه کاری رو زمین ندارم . 

حالا که  زندم تمام تلاشم رو می کنم . تا به یگانه امید زندگیم بگم  تو زندگی منی 

شاید این باران کمی سخت ببارد - اما خواهد بارید . 

حمید رضا  88/7/1